Usulca esen rüzgarda etrafa saçılan yaprakların arasında hızla yol alıyordu.Orman bugün oldukça sessiz ve karanlıktı.Dev ağaçlar ormanın üstünü örtmüş,adeta sarmaşıklardan oluşan bir hapse çevirmişlerdi.Uzun bir yürüyüşün ardından elini yavaşça havaya kaldırdı.Arkasındaki yirmi kişi civarındaki bölük durdu.Çoğu siyah giyinmiş ve bakıldıklarında keşişi andıran bu tipler ormanı dört gözle araştırıyor.Herangi bir kıpırtı halinde hemen başlarını yayından çıkan bir ok gibi o yana çeviriyorlardı.Lord Feanor elini aşağıya indirdi ve adamlarına doğru yürüdü.Uzun boylu silüetin yanına doğru yaklaştı.Kafasındaki kukuletanın içinde gür siyah saçları görünüyordu.Kara Elf komutanına bakarak,kolaylıkla tahmin ettiği sorunun cevabını verdi."Buradalar efendim."Bunun ardından Lord Feanor elini birkez daha havaya kaldırdı ve bir işaret yaptı.Herkesi derin bir sessizlik bürümüştü.Yaklaşık 20 kadar büyücü Kara Elf,konsantrasyon halini alarak etraflarındaki auraya yoğunlaştılar.Herkes Feanor'un emriyle beraber yarattığı basınç kütlelerini hızla ormana doğru fırlattı.Ormandan gelen çığlık sesleriyle beraber büyük bir bölük asker üzerlerine doğru koşturmaya başkamıştı.Herkes büyük bir hiddetle savaşıyordu.Savaş nağraları ormanın içinde yankılanıyordu ve etraftaki hayvanların hepsi inlerine  kaçmıştı.
    Lord Feanor insan askerlerinden birini daha büyüsünün gücüyle paramparça etmişti.Şimdi yeni birşeye hedefleniyordu büyük bir patlama yaratacaktı.Konsatre oldu ve büyüsünü hazırlamaya başladı.Ancak birden sırtında çeliğin acı verici soğukluğunu hissetti.Bundan sonrası onun için yoktu.Etraf kararmış herşey derin bir sessizliğin içinde ortadan kaybolmuştu.
    Burnu sert bir gübre kokusu alıyordu.Uyandığında bir sedyenin üzerinde taşınıyordu.Etrafı uzun boylu ve iri yapılı adamlarca sarılmıştı.Kalkmayı denedi ancak sırtındaki derin yara onu bundan men etti."Uyanmış sanırım Lord'um" İçlerinden iyi giyinişli ve kudretli olduğunu ilk bakışta hissettiren bir büyücü öne çıktı.Üzerinde ateş rengi parlak bir cüppe taşıyordu.
-Ben Lycan Lord'u Mc Coys de Morgoth,sen Lord Feanor olmalısın,seni büyük kargaşanın içinden kurtardık.Aslına bakarsan bizimde insanlarla olan düşmanlığımız uzun yıllardır devam ediyor.Sanırım bu konuyu kalemde görüşsek iyi olacak,iyi birer müttefik olabiliriz.Şimdi dinlenmenizi istiyorum yarın sabah dinç bir şekilde bunu konuşuruz.
    Lord Feanor'un gözleri yavaşça kapandı.Kendini bitkin hissediyordu.Ama onun için dinlenmek hiçbir zaman sözkonusu olmamıştı.Bu garip yaratıklar onu nereye götürüyordu acaba,kendine sorduğu sorular içindeki, herkese karşı yanıp tutuşan öfkeyi alevlemişti.Herşeyi bir kenara bırakmaya çalıştı.Ancak kanındaki öfke asla dinmeyecekti,belki de onu gücün en derin kısımlarına iten şey buydu.